آواز پر جبرئیل

اینجا نازنین می نویسد.

 
عدالت
نویسنده : نازنین - ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز ٧ فروردین ۱۳۸٦
 

گفت روزی به من خدای بزرگ

نشدی از جهان من خشنود!

این همه لطف و نعمتی که مراست

چهره ات را به خنده ای نگشود!

این هوا٬ این شکوفه٬ این خورشید

عشق٬ این گوهر جهان وجود

این بشر ٬ این ستاره٬ این اهو

این همه دیدی و نیاوردی

همچو شیطان ٬ سری به سجده فرود!

در همه عمر جز ملامت من

گوش من از تو صحبتی نشنود!

و ین زمان هم در آستانه مرگ

بی شکایت نمی کنی بدرود!

گفتم آری درست فرمودی

که درست است هر چه حق فرمود

خوش سرایی ست این جهان٬ لیکن

جان ازادگان در آن فرسود

جای این ها که بر شمردی٬ کاش

کاش در جهان ذره ای عدالت بود.

                                                 

                                                                   فریدون مشیری


 
comment نظرات ()