آواز پر جبرئیل

اینجا نازنین می نویسد.

 
 
نویسنده : نازنین - ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱٠ خرداد ۱۳۸٥
 

مرگ نصيحت ها ..................

بهر کس ــ هر جا ٬ کو له پشتی گر سنه اش را ارا ئه داد ٬ نصيحت بارش کردند !!!!!!! کمال کوشش را کرد که بجای نان بروده هايش ـــ بروده های گرسنه اش ٬  نصيحت بقبولاند !!!!!

هم روده ها خنديدند.............هم نصيحت ها..............

                                    *    *    *     *

با کوله پشتی پر از نصيحت و مشتی روده خالی ٬ به راه افتاد .  تصا دفا ٬ بگورستانی رسيد که مرده ا ی را با قهقهه خاک می کردند !!! وحشت کرد.....اولين بار بود می ديد که مرده ای را با خنده به خاک می سپارند ! پير مردی رهگذر ٬ راحتش کرد و گفت : جوون ! بيخيالش .....اون که تو تا بو ته ٬ د يو ونه س اينا هم که خا کش می کنند  ٬ سا کنين دارالمجانينن !!!!!!!

وحشت نخستين جای خود را به وحشت شکننده تری داد : ترسيد جنون ديوانگان بر عقلش مستوفی شود.............

ناگهان به يادش آ مد که يک کو له پشتی پر از نصيحت بارش است ! خنديد ... فکر کرده بود که برای جلو گيری از تسلط جنون ٬ از نصيحت ها کمک خواهد گرفت .......هنگاميکه کوله پشتی را باز کرد ٬ از نصيحت اثری نديد .....

و قلبش ـــ چون قطره اشکی ديده گم کرده ٬ به تک سينه اش فرو غلطيد..........بيچاره نصيحت ها !! بينوا نصيحت ها ! همه از گرسنگی مرده بودند...

                                                                               ( کارو )


 
comment نظرات ()